Kraśnik sześcioplamek (Zygaena filipendulae)

Kraśnik sześcioplamek, Zygaena filipendulae, Six-spot Burnet Źródło: Corel Stock Photo

Systematyka

Domena:Eukarionty
Królestwo:Zwierzęta
Gromada:Owady
Rząd:Motyle
Rodzaj:Zygaena
Gatunek:Kraśnik sześcioplamek

Galeria zdjęć

Kraśnik sześcioplamek, Zygaena filipendulae, Six-spot Burnet
Ćma, której zachciało się latać wśród promieni słonecznych - nie dość że prowadzi dzienny tryb życia, to przebywa głównie na terenach odkrytych. Wielu nazywa kraśniki motylami, jednakże ich budowa świadczy o nieco innym pochodzeniu…

Wygląd


Jest to dość mały owad, rozpiętość skrzydeł wynosi 3 cm, rzadziej 4. Mimo niewielkich rozmiarów, można go rozpoznać z daleka – czarne skrzydełka i 6 czerwonych plamek są tu wizytówką. Pierwsze 2 plamki (najbliżej głowy) często się zlewają, lecz ostatnie są już bardzo wyraźne. Z bliska skrzydła mienią się na granatowo (rzadziej zielono). Tylne są czerwone z czarnymi obwódkami. Układane są wzdłuż ciała, jak u innych ciem; jednakże czułka już bardziej przypominają te u motyli dziennych. Jeśli zaś chodzi o latanie… do mistrzów im daleko.
Gąsienica jest równie kontrastowo ubarwiona. Całe jej ciało jest żółto-zielone, z dwoma rzędami czarnych plamek. Głowa jest czarna. Osiągają do 22 mm.

Występowanie


Żyje w Europie; jego domem są tereny nizinne, nieporośnięte wysoką roślinnością - czyli łąki, polany, nieużytki, wrzosowiska. Zaobserwowano go również na skrajach lasów. Dorosłe owady spotkać można w lipcu i sierpniu. Kraśniki nadal są dość pospolite, lecz ich liczebność spada.

Czy wiesz, że...
  • Kontrastowe ubarwienie nie jest wynikiem przypadku. Informuje ono, że w ciele owada dorosłego, jak i gąsienicy, znajduje się niebezpieczny związek – cyjanowodór. Znaleźć można także histaminę. Tak więc dla ptaka taki posiłek jest nie tylko obrzydliwy, ale i trujący!
  • W razie bliskiego spotkania z drapieżnikiem, kraśniki ratują się: ucieczką, lub udając martwe. Gąsienice zaś wydzielają krople cuchnącego, oleistego płynu.

Pokarm


Przysmakami dorosłych kraśników są driakwie (Scabiosa), komonice (Lotus), koniczyna (Trifolium) oraz chabry (Centaurea). Niekiedy spijają nektar z ostów.
Gąsienice również nie są wybredne; ich dieta wygląda podobnie: liście koniczyny, komonicy, jak również babki (Plantago), cieciorki (Coronilla) i ostrołódki (Oxytropis).

Rozród


Samica składa żółtawe jaja na liściach roślin, które potem będą służyły gąsienicom za pokarm. Kilka dni później, pojawiają się małe (i głodne) larwy. Pierwsze pojawiają się w sierpniu. Przez resztę lata oraz jesień – jedzą, linieją, jedzą. Cały niekorzystny czas zimują, a potem znów: jedzą, linieją, jedzą. I tak do czerwca. Potem produkują mnóstwo jasnych niteczek, które z czasem tworzą kokon, a w nim będzie się przeobrażać poczwarka. Oprzęd jest dwukolorowy – do połowy beżowy (tu znajduje się głowa), druga połowa ma barwy nieco intensywniejsze. Niekiedy gąsienice zamiast się przeobrażać, nadal jedzą i zimują po raz drugi.
Dorosłe owady spotkać można w lipcu i sierpniu.